όταν καταφέρω να σκέφτομαι, χωρίς του ονείρου να γίνομαι σκλάβα, τότε θα καταφέρω να νιώσω έστω και για λιγο ευτυχισμένη?

I need a Happy ending..

Είναι στιγμές που κλείνομαι στον εαυτό μου..

Είναι στιγμές που νιώθω να γυρίζει ο κόσμος που έπλασα στο κεφάλι μου ανάποδα..

Είναι στιγμές που θέλω να τρέξω με έναν αλλόκοτο τρόπο να φύγω..

Στιγμές που θέλω να είσαι εσύ κοντά μου είναι όλες οι παραπάνω,

Μα και οι παρακάτω..

Στιγμές που θέλω να ουρλιάξω από ευτυχία..

Στιγμές που θέλω να ζωγραφίσω, να δημιουργήσω..

Στιγμές που χορεύω με τόσο πάθος και νιώθω την ψυχή μου να φεύγει..

Μείνε δίπλα μου σε όλες αυτές..

I love you more than you can imagine to let you leave..

obelix song

ΈνΑ πΡωΙνΟ ΓεΜαΤο ΤρΕλα..

Ανασαίνω..

"ζήλευα μικρή τις ιστορίες με τις τρεις μοίρες

Έτσι και εγώ διάλεξα μια νύχτα ονειρεμένη..

Μια νύχτα που θα έλεγχα εγώ την ροή της..

Είπα πως σήμερα θα ήταν η μόνη νύχτα που το φεγγάρι

θα ξεχνούσε να συνεχίσει το ταξίδι του στον ουρανό..

για να “γεννώ” μια αμαρτία..

με μαλλιά λυτά, μπερδεμένα,

σα χαίτες άγριων αλόγων..

και τώρα..

Τι γυρεύω ξεβαμμένη..

Και ξυπόλητη σε μία κούνια;

Με το ‘να χέρι ελαφρά λυγισμένο, αγκαλιά με τα ψηλά μου τακούνια

και με τ’ άλλο άγγιγμα τρυφερό, χάδι γιατα κρύα πόδια μου..

Τα δάχτυλά μου χαράσουν την άμμο..

Λαιμός γδαρμένος.. τσιγάρο σβηστό..

Το κορμί κουλουργιασμένο..

στον αέρα τυλιγμένο..

δωσ’ του μελωδία να γυρίσει σε μια κίνηση να ραγίσει..”

Ανασαίνω..